امراى لرستان بود ، براى سركوبى شاه منصور مظفرى عازم شيراز شد و پس از غلبه بر وى براى سركوبى سلطان احمد جلاير رهسپار عراق شد . بعد از تصرف بغداد در صدد سركوبى تغتمش خان برآمد و او را در نزديكى رودخانه ولگا به كلى از پاى درآورد . در سال 697 هجرى پس از تصرف نواحى جنوب روسيه ، مسكو را به كلى ويران كرد . پس از مراجعت به سمرقند در سال 800 هجرى عازم تسخير هندوستان شد . پس از پيروزى بر سلطان محمود خلجى و تصرف دهلى به سمرقند بازگشت و براى سركوبى سلطان احمد جلاير و قرا يوسف امر به جمع‌آورى سپاه داد . از سال 803 - 807 هجرى يورش هفت سالهء او شروع شد . در اين حمله ، بغداد و نقاط ديگر عراق را تصرف كرد . در سال 802 هجرى به دليل سرپيچى الملك الناصر پادشاه مصر ، حلب و دمشق را از تصرف پادشاه مصر بدرآورد . پس از فراغت از امور متصرفات خود ، آماده جنگ با ايلدرم بايزيد پادشاه عثمانى شد . در سال 805 هجرى پس از غلبه بر سلطان عثمانى به سمرقند برگشت و در صدد فتح چين بود كه مرگ امانش نداد و در سال 807 هجرى در نزديكى شهر اترار در گذشت . « 1 » امير تيمور معاصر است با ملك معز الدين پسر غياث الدين ( 722 - 771 ه . ق . ) و ملك غياث الدين دوم پسر معز الدين ( 771 - 783 ه . ق . ) از آل كرت و شاه محمود پسر امير مبارز الدين محمد ( 760 - 777 ه . ق . ) و سلطان عماد الدين احمد پسر مبارز الدين محمد ( 760 - 795 ه . ق . ) و شاه نصرت الدين يحيى پسر امير مبارز الدين محمد ( 760 - 795 ه . ق . ) و شاه شجاع پسر امير مبارز الدين محمد ( 760 - 786 ه . ق . ) و سلطان زين العابدين پسر شاه شجاع ( 786 - 790 ه . ق . ) و شاه منصور پسر شاه مظفر ابن امير مبارز الدين محمد ( 790 - 795 ه . ق . ) از آل مظفر و پشنگ ابن سلغر شاه پسر اتابك احمد ( 757 - 792 ه . ق . ) و پير احمد پسر اتابك پشنگ ( 792 - 798 ه . ق . ) از اتابكان لر بزرگ و ملك عز الدين پسر شجاع الدين ( 750 - 806 ه . ق . ) و سيد احمد پسر ملك عز الدين ( 806 - 815 ه . ق . ) از اتابكان لر كوچك و سلطان شيخ اويس پسر شيخ حسين

--> ( 1 ) . ر ك . ظفرنامه ، تأليف شاهى . عجايب المقدور ، تأليف ابن عربشاه . ظفرنامه تيمورى ، تأليف شرف الدين على يزدى .